De Belgische werkneemsters en werknemers zien hun vooruitzichten op vervroegd vertrek drastisch verminderen als gevolg van de verstrenging van de eindeloopbaanvoorwaarden door de Arizona-regering. Strengere voorwaarden voor vervroegd pensioen, moeilijkere toegang tot tijdskrediet eindeloopbaan… Sandrine (49 jaar) en Sabrina (46 jaar) werken als productieoperator bij Baxter in Lessen. Ze vertellen wat dit in de praktijk voor hen betekent.

De Arizona-regering heeft onlangs een aanscherping van de eindeloopbaanregels aangekondigd. Hoe treffen deze maatregelen jullie persoonlijk?

Sabrina: Ik werk al 4/5de. Ik vraag me nu al af of ik deze arbeidsregeling zal kunnen behouden met de Arizona-maatregelen. Fysiek zou ik het niet kunnen, en het zou ook niet houdbaar zijn met mijn gezinssituatie. Deze nieuwe regels zijn echt een stap terug.

Sandrine: Ik werk voltijds, maar ik dacht eraan om in de nabije toekomst minder te gaan werken. Ik heb steeds meer moeite met het werktempo en de lasten die ik moet tillen. Mijn schouders, polsen, rug en nek doen pijn…. Als we onze werkuren niet meer kunnen verminderen, wordt het erg ingewikkeld. De maatregelen die ons worden opgelegd gaan volledig voorbij aan de belastende aard van ons werk en de slijtage van ons lichaam. Men doet alsof er niets aan de hand is, maar we zijn geen robots!

Voelen jullie elke dag hoe belastend het werk is?

Sandrine: Natuurlijk. Sinds er intelligente camera’s geplaatst werden die de kwaliteit van de producten in onze plaats controleren, is ons werk volledig veranderd. We staan nu constant recht, gaan van de ene machine naar de andere en pakken steeds meer pakketten in. Nu we nood hebben aan fysieke verlichting, maakt de technologie ons werk nog moeilijker, en hebben we voortaan geen vooruitzicht meer om onze werkuren te verminderen.

Sabrina: Ons werk wordt overhoopgehaald door een heleboel dingen. Ze willen dat we langer en sneller werken, maar er wordt niets gedaan om ons te helpen. Onze werkplekken zijn duidelijk niet aangepast. In een tijd waarin het ziekteverzuim al erg hoog is, wil de regering ons langer aan de slag houden zonder de werkgevers iets op te leggen om ons in goede omstandigheden te laten werken. Hun hervorming van de eindeloopbanen is echt verknipt.

Wat zijn volgens jullie de vooruitzichten tot jullie 67 jaar?

Sandrine: De maatregelen van de Arizona-regering zullen ons langer aan het werk houden, maar het risico bestaat dat we vaker afwezig zullen zijn, want naarmate we ouder worden, verzwakt ons lichaam. Als ziekte niet meer wordt gelijkgesteld voor ons pensioen, lopen we het risico dat we onszelf dwingen om ziek te komen werken en zo onze gezondheidstoestand verslechteren. We stevenen af op een ramp, en de zwaksten zullen er het eerste slachtoffer van zijn.

Sabrina: We kunnen het werktempo niet bijhouden. Vroeger konden we nog hopen op weekenddiensten. Natuurlijk is 24 uur in een weekend behoorlijk intensief, maar daarna gaf het ons 5 dagen om op adem te komen. Vroeger was anciënniteit het belangrijkste criterium om een weekenddienst te krijgen, maar nu kijkt men eerder naar de productiviteit. Het zijn onvermijdelijk de jonge mensen die winnen – ze werken sneller dan de oudere werknemers, maar ze hebben minder ervaring en lopen meer kans op ongevallen.

Hebben jullie collega’s hetzelfde gevoel? Zijn ze bezorgd?

Sandrine: Het zijn vooral degenen aan het einde van hun loopbaan, die al getroffen zijn door de afschaffing van het SWT of het tijdskrediet eindeloopbaan, die reageren. Maar veel collega’s zijn zich nog niet bewust van de omvang van de veranderingen. Ze denken dat het hen niet raakt. Jammer genoeg zal het misschien te laat zijn wanneer ze het wel beseffen.

Sabrina: En onder jongeren horen we vaak “tegen die tijd zal het wel anders zijn”. Maar ondertussen geraken de maatregelen erdoor en reageren de werknemers niet. Tegen de tijd dat ze zich realiseren dat ook zij getroffen worden, is het misschien al te laat.

Als jullie de macht hadden om dingen te veranderen, welke zouden jullie prioriteiten zijn?

Sabrina: Als we konden beginnen met het afschaffen van de maatregelen die Arizona heeft genomen, zou dat al een grote overwinning zijn. Degenen die zulke maatregelen treffen zijn onmenselijk, ze beseffen niet wat we op het terrein meemaken. En dan zouden we echt maatregelen kunnen nemen om het welzijn te bevorderen, de eindeloopbaan te respecteren en de zware aard van het werk te erkennen.

Sandrine: Het begrip ‘belastend werk’ ontbreekt volledig in de hervormingen, terwijl het essentieel is! Er wordt helemaal geen rekening gehouden met banen waarbij je staand moet werken, in een razend tempo, onder kunstlicht, vanaf 6 uur ’s ochtends. Naarmate je ouder wordt, neemt je recuperatietijd toe. En ik vraag me echt af wat de werkgevers gaan doen met 64-jarige werknemers die volledig versleten zijn door hun carrière.